Денес велам збогум
02 септември 2006Да. Денес велам збогум. Денес се откажувам од еден дел од мене.
И како по навика немам зборови (ај, едно клишé: зборовите се суштината на мојот живот, а останат сум без зборови). Отсекогаш инспирацијата ми доаѓала отпосле. Тажен сум... после пишувам. Среќен сум... после пишувам. Моментноста не ми е предизвик. Напротив, I find her unattractive.
Why don't you walk away? -No buildings will fall down
Why don't you walk away? -No quake will split the ground
Why don't you walk away? -The sun won't swallow the sky
Why don't you walk away? -Statues will not cry
Да, да... нели, I must be strong and stay an unbeliever and love the sound of you walking away!?Затоа што...
As you walk away, -My headstone crumbles down
As you walk away, -The Hollywood wind's a howl
As you walk away, -The Kremlin's falling
As you walk away, -Radio Four is STATIC
"...Не е голем оној човек кој никогаш не паднал, туку оној кој станал по падот и продолжил напред...“ - Ганди
Секое збогум, секое затворање врата зад себе во прв миг се чини болно. Но, кога ќе ја исправиш главата - ќе видеш дека пред тебе се отвориле нови хоризонти. Нови предизвици :)
Comment by
oksimoron @ 9/03/2006 3:57 PM